ییپ من از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد ییپ من (به چینی: 葉問، پینیین: yè wèn)u200f (۱ اکتبر ۱۸۹۳ -۲ دسامبر ۱۹۷۲) اولین استاد (سیفو) هنرهای رزمی بود که وینگچون کونگفو را به طور عمومی آموزش داد. او شاگردان زیادی در هنگ کنگ داشت که هر کدام به نوبه خود استادان معروفی شدند، مشهورترین آنها بروس لی است.

از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد مجید عبدالحسینی بیوگرافی مجید عبدالحسینی (زاده ۱۳۵۱) کاراته کار ایرانی است. وی قهرمان کاراته آسیا و تنها قهرمان کاراته ایران در مسابقه ستارگان کاراته جهان ، کاپیتان و سرمربی اسبق تیم های ملی کاراته جمهوری اسلامی ایران است.

اندی هوگ از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد اندی هوگ (به آلمانی: Andy Hug)u200fu200f (۷ سپتامبر ۱۹۶۴ - ۲۴ اوت ۲۰۰۰) یکی از برجسته ترین رزمی کاران جهان در دهه ۹۰ میلادی بود. رشتهٔ رزمی اصلی او کیوکوشین بود که البته در رقابتهای کیک بوکسینگ نیز شرکت می کرد. او درسال ۱۹۹۶ در مسابقات کی وان گرند پریکس به عنوان ...

مراسم اهدای  مدال و جوایز مسابقات ۹/۳۰ با حضور نایب رئیس بانوان هیات ورزشهای رزمی استان اصفهان برگزار شد .

اولین دوره مسابقات استانی بخش بانوان در تاریخ ۹۱/۹/۳۰با حضور یکصدو پنجاه نفر از بانوان دفاع شخصی استان اصفهان برگزار شد . این دوره از مسابقات با همکاری هیات ورزشهای رزمی استان اصفهان و شهرستان خمینی شهر برگزار شد.

مراحل آموزشی آموزش جیت کان دو در سه مرحله مقدماتی، متوسط و پیشرفته صورت میگیرد که هنرجویان آن را در ۱۰ مرحله طی میکنند تا به عنوان تکنسین ۱ که تقریباً شبیه دان ۱ است شناخته شوند. در طول این مدت لباس آنها شامل شلوار سیاه و تی شرت است که رنگ تی شرت طی این مراحل تغییر میکند و با هر مرحلهای یک آرم «یین ...

از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد جیت کان دو (به چینی: 截拳道) یکی از ورزشهای رزمی سرزمین چین است که توسط بروس لی، کونگ فوکار و هنرپیشه معروف سینما پایه گذاری شد.  

از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد چاچوان (پینیین: Zhāquán) یک هنر رزمی چینی است که از سبکهای کونگفوی شمال چین معروف به چانگچوان و از منابع مهم ورزش مدرن ووشو به شمار میرود.  

از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد آنجلا مائو یینگ ( به انگلیسی Angela Mao Ying ) با نام اصلی مائو فوجینگ ( به انگلیسی Mao Fujing ) - زاده ۲۰ سپتامبر سال ۱۹۵۰ میلادی بازیگر رزمی کار اهل تایوان می باشد . وی در بسیاری از فیلم های رزمی دهه هفتاد نقش اصلی را بازی کرد اما حضور کوتاه اما پرقدرت در فیلم اژدها وار...

از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد لی لیان جیه (به چینی: 李连杰، به پینیین: Li Lianjie) هنرپیشه چینی و رزمی کار حرفهای ووشو مشهور به جت لی در ۲۶ آوریل ۱۹۶۳ برابر با ۶ اردیبهشت ۱۳۴۲ به دنیا آمد. بعد از سه سال تمرینات سخت، برنده اولین مسابقه کشوریش برای تیم ووشو پکن میشود. اولین فیلم او معبد شائولین (۱۹۸۲) است....

از ویکیپدیا ، دانشنامهٔ آزاد تای چی چوان، چانگ چوان، نان چوان، ساندا وانگ، چاءچوان، لوهان چوان، شائولین چوان، خونگ چوان، وینگ چوان، وودانگ ین چین چوان، دی تانگ چوان، فن زی چوان

از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد خسرو مینو یکی از ووشوکاران ایرانی است که مدالهای بسیاری همچون مدال برنز در بازیهای آسیایی ۲۰۰۶ دوحه قطر و قهرمانیهای دیگری همچون مدال طلای ۴ دوره متوالی از ترنمنت بینالمللی ارمنستان را به دست آوردهاست.

  از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد ساندا یا سانشو (به معنی: مبارزه آزاد) یک ورزش رزمی تن به تن چینی است که از سبکهای ترکیبی کونگفو و کشتی با عناصری از بوکس غربی ایجاد شده است. این سیستم رزمی در اوایل سده بیستم به منظور حداکثر کاربردپذیری و با تاکید بر فنون پرتابی، قفلی، و گلاویزی قابل استفاده در مبارزات ...

از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد حسين اوجاقي(زادهٔ 8شهریور1354 در شهرری)است،ورزش را در سن هشت سالگي با ژيمناستيك آن هم بطور هفتهاي سه جلسه آغاز نموده سپس در دوازده سالگي (1366) به كانذنريو روي آورد و نزد اولين استاد رزمي خود، نيكروش ورزشهاي رزمي را با هفتهاي سه جلسه آغاز نمود. دوران نوجواني او با كلنجاره...

از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد نَنگون (به چینی: 南棍؛ پینیین: nángùn، معنی تحتاللفظی: چوب جنوبی) نوعی سلاح سرد در هنرهای رزمی چینی است که در تعدادی از فرمها و تمرینهای ووشوی امروزین از آن استفاده میشود. تکنیکهای اجرایی با ننگوئن و فرمهای آن بر مبنای تکنیکهای سبکهای جنوبی هنرهای رزمی چینی طراحی شدهاست.

از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد نانچوان یا نَنچوَن (پینیین: Nánquán، معنی تحتاللفظی: مشت جنوبی) مجموعهای از هنرهای رزمی چینی است که از جنوب رود یانگتسه در چین سرچشمه گرفتهاند، همچون وینگچون کونگفو و چوی لی فوت کونگفو. حرکات قدرتی، تکنیکهای دست متنوع و تولید صدایی در هنگام اجرای ضربات که همتا و نیای کیای...

  از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد تالو یکی از بخشهای ورزش ووشو میباشد. در این بخش به اجرای فرمهای سنتی چینی همراه با دربرگیری انعطاف، استحکام، استقامت و تمرکز استفاده میشود. این بخش به زیرشاخههای متعددی برای نمایش فرمهای تالو تبدیل شده است که همه آنها در همان مجموعه تالو گردآوری شدهاند و به عنوان پیکرها...

از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد یین و یانگ (چینی سادهشده: 阴阳، چینی سنتی: 陰陽) مفهومی است در نگرش چینیان باستان به نظام جهان. یین و یانگ شکل سادهشدهای از مفهوم یگانگی متضادها است. از دیدگاه چینیان باستان و تائوباوران، در همهٔ پدیدهها و اشیاء غیر ایستا در جهان هستی، دو اصل متضاد ولی مکمل وجود دارد. یین و ی...

از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد کوهستان وودانگ یک رشته کوه کوچک در بخش شمال غرب استان هوبئی چین و در شمال شهر شیان قرار دارد. در این کوهستان در دوران مینگ کاخها و پرستشگاهایی برای عبادت و همچنین اموزش هنرهای رزمی ساخته شدهاست.

تاریخچه تای چی روایت اول : طبق اسناد موجود گفته می شود "چانگ سان فنگ" (Zhang San Feng) در سال 1101 پس از میلاد ، اولین شخصی بوده که تای چی چوان را ابدا کرده ، همچنین گفته می شود که در زمان سلسله لیانگ (502 – 557 پس از میلاد) تکنیکها و فرمهایی شبیه به تای چی چوان وجود داشته است