اصول آی کی دو

آی کی دو ممكن است كه تأثيرهاي مهيج ديگرهنرهاي رزمي را نداشته باشد ولي از ارزش بسياري در نزد كارآموزان خود برخوردار است كه عبارتند از: اول، وجود حركات آهنگين و تناسب فيزيكي اندام كه هر دو از اجزاء اساسي تمرين دفاع شخصي هستند. دوم، تقويت انضباط و طرز برخورد بدون خشونت در مقابل حريف. سوم، آی کی دو روش مؤثر پيچاندن، خم كردن و كشيدن مفاصل و دست و پا را آموزش مي دهد و بنابراين آنها را قادر مي سازد كه انعطاف پذير و نيرومند باشند. و از كششهاي صدمه زننده در امان بمانند. و بالاخره اينكه آی کی دو آگاهي از طرز قرار گرفتن و تنظيم خوب بدني را افزايش مي دهد و واكنشها، فرمانها و هماهنگي را بهبود مي بخشد. دانش آموز ياد ميگيرد كه از نيروي حريف استفاده كند و آن نيرو را به حيطة عمل خود آورد تا اعمال تهاجمي را خنثي كند و حمله كننده را در كنترل خويش قرار دهد. اجراي آی کی دو مستلزم مهارت قابل توجهي است: تكنيك صحيح بايد به موقع و در زمان صحيح با نيروي كافي براي نايل شدن به هدف اجرا گردد. البته اين نكته بدان معني است كه مقدار مشخصي از نيرو به طور صحيح به كار برده شود.وقتي كه دومرد در سطح مسابقات در حال تمرين روش مبارزة آزاد هستند شخصي امكان موفقيت دارد كه بتواند نيروي بالقوة خود را در اجراي تكنيك به فعل تبديل كند. اين سخن بدان معني نيست كه اين كار نشدني است اما قاعدة كلي چنين است: اگر مقدار كافي نيرو مورد استفاده قرار گيرد، هرقدر كه ضريب مهارت بيشتر باشد نيروي كمتري جهت اجراي تكنيك لازم خواهد بود. اصولاً اختلاف ناچيزي ميان مكتبهاي مختلف آی کی دو وجود دارد. در مكتب اوشیبا تأكيد بيشتر بر تركيب قدرت بدني و روحي قرار دارد در اين مكتب مهم ترين منبع كي يا قدرت دروني است. در ابتدا اوقات زيادي صرف به دست آوردن كي و پيشرفت آن مي گردد. شاگردان اوشیبا ياد مي گيرند كه چگونه حركات خود را حريف هماهنگ كنند تا بتوانند نوعي گفت و شنود معنوي حركات را پديد آورند. شاگردان به خود نظم مي دهند تا بتوانند در زمان مناسب واكنش نشان دهند، نا اينكه حركات آنان صورت وحشيانه و غيرمؤثر داشته باشد. پس از تمرينات فراوان شاگرد درخواهد يافت كه بدون متوسل شدن به قدرت خشن مي تواند چند حريف را در كنترل خود درآورد. در حقيقت نيز هدف شاگرد بايد انجام اين امر بدون صدمه رساندن به حريف باشد. به گفته اوشیبا « تمرين رزمي تمريني نيست كه هدف آن همانگونه كه قبلاً بوده است شكست دادن حريف باشد بلكه تمرين عشق خداوند در درون خودمان است» اين فلسفه پايه تمام مكاتب آی کی دو است. شاگردان روشهاي يوشينكان يا شيودا، اگرچه تابع همان اصول فلسفي هستند ولي در نمود اين فلسفه اختلاف اندكي از جنبه هاي اخلاقي و جسمي پيدا مي كنند. در اين روشها تأكيد بر اين است كه با آموزش تكنيك صحيح با ملايمت مي توان قدرت را كنترل كرد. آموزش بر اساس مجموعه اي از نمونه هاي خاص كه ابتدا با تمرين قرار گرفتن صحيح آغاز مي شود، استوار است. در اين حالت بر طرز قرار گرفتن صحيح مركز ثقل بدن و اجتناب از ماندن در خط حملةحريف تأكيد مي شود. همچنين تمرينات زيادي براي بهبود قابليت انعطاف و قدرت مفاصل و دست و پا وجود دارد. بعد از اين مرحله نيز كار با آموزش كنترل هاي اوليه مانند ايكاجو، نبكاجو، سانكاجو، يپنكاجو كه همه در رابطه با مچ و عمل گرفتن حريف هستند، ادامه پيدا مي كند. هريك از اين كنترلها حالتهاي بسيار مختلفي دارد كه شاگرد به سرعت مجموعة گسترده اي از آنها را مي آموزد. در مكتب شيودا در حدود يكصد و پنجاه تكنيك پايه معرفي مي شوند كه بايستي پي در پي به تمرين آنها پرداخت. اين تكنيكها در پايان شاگرد را قادر مي سازند تا در بقية تكنيكها كه نزديك به سه هزار فن هستند، استادي بيابد. به دليل اين عقيده كه آی کی دو آموزشي وراي مغلوب ساختن و پيروزي است، در اين مكتب مسابقه طرفدار ندارد و بر هماهنگي روحي تأكيد مي شود.