هنرهای رزمی ترکیبی

این روزها از هنرهای رزمی ترکیبی یا MMA هم بسیار می شنویم. MMA مخفف عبارت “Mixed Martial Arts” است که در فارسی به «هنرهای رزمی ترکیبی» ترجمه و به همین عنوان رایج شده است. درواقع تفکر ترکیب هنرهای رزمی و تکنیک های مختلف آنها با هم، سابقه ی دیرینه ای دارد. اکثر اساتید کهن هنرهای رزمی به خوبی به مزایای مطالعه هنرهای رزمی گوناگون و کامل تر کردن تکنیک های سبک خودشان از این طریق آگاه بودند. در عصر حاضر هم می توان گفت این تفکر(ترکیب رشته های مختلف رزمی) بین سالهای ۱۹۶۰ تا ۱۹۷۰ توسط بروس لی گسترش پیدا کرد. همانطور که اشاره شد، این تفکر ایده ی جدیدی نیست و اگرچه حاصل آن از لحاظ معنی و مفهوم همان MMA است، اما تا به حال کمتر از این عنوان برای آن استفاده شده است. درمقابل، چیزی که امروزه به آن می گوییم MMA ، مجموعه مسابقاتی است که در آنها از تکنیک های مختلف هنرهای رزمی استفاده می کنند. درواقع تعریف دیگری که می توان برای MMA ارائه کرد، ترکیب کردن قوانین مسابقات(که البته خود به خود مخلوط کردن تکنیک ها را هم شامل می شود) متفاوت رزمی با هم است. برای مثال در مسابقات« تکواندو» گلاویز شدن با حریف ممنوع است، برعکس در «جودو» مشت و لگد زدن مجاز نمی باشد، حالا اگر محدودیت های قوانین این دو رشته را بگذاریم کنار و تکنیک هایشان را با هم ترکیب کنیم، حاصل کار می شود مسابقاتی که در آن هم مشت و لگد و هم تکنیک های گلاویزی و خاک مجاز است؛ چیزی تقریبا شبیه به همان مسابقاتی که به آن می گویند MMA ! خلاصه اینکه امروزه وقتی گفته می شود MMA، مقصود عموما مسابقاتی که با حداقل محدودیت ها برگزار و تقریبا استفاده از بیشتر تکنیک ها در آن آزاد است. این مسابقات عموما بر روی یک سکوی هشت ضلعی که دور آن با توری های فلزی پوشیده شده است برگزار می شوند. باید به این نکته هم توجه کرد که MMA اگرچه از لحاظ تکنیکی پیوند ناگسستنی با هنرهای رزمی دارد اما با فلسفه هنرهای رزمی فاصله زیادی دارد و خیلی از اساتید هنرهای رزمی با توجه به خشونت موجود در این مسابقات، آن را تایید نمی کنند. مسابقات MMA چند سالی است با توجه به رسانه ای شدن طرفدران زیادی پیدا کرده است. از بزرگترین برگزارکنندگان این مسابقات می توان به تشکیلات UFC اشاره کرد که مرکز آن در ایالات متحده آمریکاست. این مسابقات در امریکا،برزیل وژاپن بیش از دیگر کشورها گسترش پیدا کرده و طرفدار دارد.